نحوه شعله ور کردن لوله های ترمز: راهنمای کامل گام به گام

آنچه شما باید قبل از شروع بدانید

شعله ور شدن لوله های ترمز یکی از آن مشاغلی است که انجام اشتباه آن ممکن است به قیمت جان یک نفر تمام شود. شعله ور شدن ضعیف روی خط ترمز نشت می کند، تحت فشار از کار می افتد یا زمانی که انتظارش را ندارید کاملاً فرو می ریزد. بنابراین، قبل از برداشتن هر ابزاری، درک کنید که وارد چه چیزی می‌شوید: سیستم‌های هیدرولیک ترمز در فشارهای بین 1000 تا 2000 psi تحت ترمز معمولی و در هنگام توقف وحشتناک بسیار بیشتر عمل می‌کنند. هر جرقه ای که به درستی قرار نگرفته باشد، در زاویه مناسب شکل نگیرد، یا با استاندارد مناسب مطابقت نداشته باشد، از لحظه فشار دادن پدال، بدهی خواهد بود.

خبر خوب این است که شعله ور شدن لوله های ترمز یک مهارت قابل یادگیری است. با ابزار شعله ور مناسب، مواد لوله درست، و یک رویکرد روشمند، می توانید فلرهای خط ترمز مطابق با کیفیت OEM تولید کنید. اکثر مکانیک‌های حرفه‌ای که این کار را به طور منظم انجام می‌دهند به شما خواهند گفت که اولین تلاش برای لوله‌های قراضه همیشه ارزشش را دارد - منحنی یادگیری کوتاه است، اما حاشیه خطا در استفاده واقعی اساساً صفر است.

همچنین مهم است که بدانیم انتهای گشاد شده چگونه با آن تعامل دارد دریچه های ترمز خودرو بلوک های توزیع و اتصالات پایین دست. جرقه‌ای که زاویه صندلی مناسب را تشکیل نمی‌دهد، به درستی روی صندلی مخروطی داخل آن اجزا نمی‌بندد، مهم نیست که چقدر اتصال را محکم می‌چرخانید. به همین دلیل است که تطبیق نوع شعله ور شدن با استاندارد سیستم به اندازه خود تکنیک اهمیت دارد.

سه نوع شراره لوله ترمز که با آن مواجه خواهید شد

همه شعله‌ها یکسان نیستند و استفاده از نوع اشتباه در یک وسیله نقلیه یک منبع رایج خرابی است. در اینجا خلاصه ای از شکل ظاهری هر نوع و مکان استفاده از آن آمده است:

شعله ور شدن تک

فلر منفرد یک مخروط بیرونی ساده است که در انتهای لوله تشکیل شده است. فلرهای منفرد برای خطوط ترمز در اکثر وسایل نقلیه مسافربری قابل قبول نیستند زیرا تک جداره لوله می تواند تحت ارتعاش و چرخه فشار ترک بخورد. مشعل های منفرد را در خطوط سوخت و سیستم های هیدرولیک کم فشار خواهید دید، اما هرگز نباید در مدارهای ترمز استفاده شوند. بسیاری از دست سازان این اشتباه را در هنگام استفاده از کیت فلرینگ عمومی که به طور پیش فرض فلرهای تکی تولید می کند، انجام می دهند.

شراره دوگانه (SAE 45 درجه)

مشعل دوگانه رایج ترین استاندارد مورد استفاده در خودروهای آمریکای شمالی است و توسط SAE J1290 مشخص شده است. انتهای لوله در 45 درجه روی خود تا می شود و شکل قارچی دو جداره ایجاد می کند که در برابر ترک خوردگی و باد کردن بسیار مقاوم تر است. اکثر خودروهای ساخت آمریکا از دهه 1970 به بعد از مشعل دوگانه SAE 45 درجه استفاده می کنند. دو جداره به این معنی است که اتصالات دارای دو برابر مواد برای فشرده سازی روی صندلی است که به آن آب بندی و مقاومت در برابر خستگی عالی می دهد. این نوع با اکثر شیرهای ترمز استاندارد خودرو و اتصالات فروخته شده در آمریکای شمالی سازگار است.

شعله حباب (متریک ISO/DIN)

شعله حباب که فلر ISO یا DIN نیز نامیده می شود، یک انتهای گرد و گنبدی شکل است که تقریباً به طور جهانی در خودروهای اروپایی و آسیایی استفاده می شود. خودروهای فولکس واگن، بی ام و، مرسدس بنز، تویوتا و هوندا معمولاً به شعله های حباب نیاز دارند. این شکل در مقابل یک گیرنده محدب منطبق در داخل اتصالات به جای مخروط قرار می گیرد. شعله های حباب به یک آداپتور خاص در کیت شعله ور شما نیاز دارند - یک کیت شعله ور دوگانه استاندارد هندسه درستی را ایجاد نمی کند. تلاش برای استفاده از اتصالات شعله ور مضاعف بر روی یک درگاه شعله ور حباب (یا برعکس) باعث ایجاد آب بندی جزئی می شود که تقریباً بلافاصله مایع را می گریاند.

انتخاب مواد لوله مناسب

مواد لوله ای که انتخاب می کنید تعیین می کند که فرآیند شعله ور شدن چقدر آسان است، طول خطوط چقدر طول می کشد و اینکه آیا کار مطابق با استانداردهای ایمنی است یا خیر. سه گزینه واقعی برای تعویض لوله ترمز وجود دارد:

آلیاژ مس نیکل (Cunifer)

Cunifer به طور گسترده ای بهترین انتخاب برای جایگزینی خط ترمز DIY در نظر گرفته می شود. تقریباً 90٪ مس و 10٪ نیکل دارد که به آن مقاومت در برابر خوردگی، کارایی و عمر خستگی عالی می دهد. بدون ترک خوردگی خم می شود، با حداقل تلاش به طور تمیز شعله ور می شود و قبل از استفاده نیازی به بازپخت ندارد. در انگلستان و بیشتر اروپا، Cunifer توصیه پیش فرض برای تعمیر لوله ترمز است. هنگامی که در ضخامت دیوار درست استفاده می شود - معمولاً 4.75 میلی متر (3/16 اینچ) قطر بیرونی برای اتومبیل های سواری استاندارد، با مشخصات بیشتر خطوط فولادی OEM مطابقت دارد یا از آن فراتر می رود.

فولاد (استاندارد OEM)

خطوط ترمز تجهیزات اصلی تقریباً همیشه فولادی هستند - یا ساده یا روکش شده. فولاد ساده کم هزینه ترین گزینه است و با ظاهر OEM مطابقت دارد، اما سریعتر از Cunifer خورده می شود و برای شعله ور شدن صحیح نیاز به تلاش بیشتری دارد. لوله ترمز فولادی باید بدون بازپخت دوبار شعله شود ، زیرا گرما مزاج را تغییر می دهد و دیواره لوله را ضعیف می کند. فولاد روکش شده (انواع روکش شده با روی یا روکش اپوکسی) مقاومت در برابر خوردگی بهتری دارد و اگر پوشش در حین خمش و برش آسیب نبیند، جایگزین مناسبی برای Cunifer است.

فولاد ضد زنگ

خطوط ترمز فولادی ضد زنگ بسیار مقاوم در برابر خوردگی هستند و در برنامه های ورزشی موتوری استفاده می شوند، اما شعله ور شدن آنها به طور قابل توجهی سخت تر است. آنها در هنگام خم شدن و شعله ور شدن به سرعت سفت می شوند، که اگر مواد را خیلی سریع فشار دهید می تواند باعث ترک خوردن شود. لوله ترمز از جنس استنلس استیل بهتر است به مغازه هایی با تجهیزات مناسب بسپارید مگر اینکه ابزار فلرینگ هیدرولیک یا روی میز با کیفیت بالا داشته باشید.

ابزارهای مورد نیاز برای شعله ور شدن صحیح لوله های ترمز

استفاده از ابزارهای نامناسب یکی از مطمئن ترین راه ها برای تولید فلر بد است. این چیزی است که در واقع به آن نیاز دارید:

• کیت ابزار شعله ور - یک کیت مشعل دوگانه با کیفیت با آداپتورهای مناسب برای نوع شعله خودرو شما. کیت‌های بودجه از فروشگاه‌های ابزار تخفیف اغلب دارای تحمل‌های ضعیفی هستند که باعث ایجاد جرقه‌های بدشکل می‌شوند. برندهایی مانند Mastercool، Ridgid، و Imperial Eastman کیت های قابل اعتمادی را تولید می کنند که توسط فروشگاه های حرفه ای استفاده می شود.
• لوله برش - یک لوله برش اختصاصی با اندازه خط ترمز 3/16 اینچی یا 1/4 اینچی. هرگز از اره برقی استفاده نکنید. بریدگی ها و صورت ناهمواری بر جای می گذارد که شعله ور شدن را قبل از شروع آن خراب می کند.
• ابزار سوراخ کردن - برای تمیز کردن لبه داخلی لوله پس از برش. یک سوراخ داخلی جزئی که در جای خود باقی مانده است، در حین شعله ور شدن به سمت داخل جمع می شود و باعث افزایش استرس می شود.
• فنر خمش لوله یا خم کن لوله - برای مسیریابی خط جدید ضروری است. خم شدن با دست بدون خم کن لوله را کج می کند که باعث کاهش قطر داخلی و ایجاد نقاط خستگی می شود.
• مهره های اتصال ترمز (مهره های شعله ور معکوس) - قبل از شعله ور شدن باید روی لوله بلغزانید. فراموش کردن این مرحله یک اشتباه بسیار رایج و اتلاف وقت است.
• درزگیر نخ یا روان کننده سازگار با ترمز - برای رزوه های اتصال. از نوار تفلون روی اتصالات ترمز استفاده نکنید. قطعات می توانند سیستم را آلوده کنند.
• مجموعه آچار گشتاور یا آچار خطی - مشخصات گشتاور اتصالات شعله ور بسته به قطر خط بین 10 تا 18 فوت پوند است. سفت شدن بیش از حد شعله ور را خرد می کند. سفت شدن کم باعث شل شدن آن می شود.

اگر روی چندین خط کار می کنید یا پیش بینی می کنید که این کار را به طور منظم انجام دهید، الف ابزار فلرینگ هیدرولیک روی نیمکت نتایج بسیار منسجم تری نسبت به کیت اهرم دستی ایجاد می کند. ابزارهایی مانند Mastercool 71475 یا OTC 4503 توسط فروشگاه‌های مستقل استفاده می‌شوند و شعله‌های قابل تکرار در تمام مواد لوله تولید می‌کنند.

گام به گام: نحوه ایجاد یک شعله دوگانه روی لوله ترمز

این فرآیند برای تولید مشعل دوگانه SAE 45 درجه است که رایج ترین نوع مورد نیاز در خودروهای آمریکای شمالی است. هر مرحله را بدون پرش دنبال کنید - ترتیب آن مهم است.

1. لوله را به صورت مربع برش دهید. لوله برش را عمود بر لوله قرار دهید و چرخ برش را تا زمانی که فقط با سطح تماس پیدا کند سفت کنید. کاتر را به دور لوله بچرخانید و هر دو یا سه چرخش یک چهارم دور آن را محکم کنید. عجله در این مرحله و سفت شدن خیلی سریع دیواره لوله را خرد می کند. صورت بریده شده پس از اتمام باید کاملاً صاف باشد.
2. داخل و خارج انتهای لوله را جدا کنید. برای تمیز کردن لبه داخلی، از تیغه‌ی سوراخ‌زدایی روی کاتر لوله‌تان یا ابزاری برای تمیز کردن لبه داخلی استفاده کنید. لبه بیرونی را می توان به آرامی با سوهان پوشاند. تمام براده های فلزی را با ضربه زدن به انتهای لوله به سمت پایین بردارید.
3. اکنون مهره اتصال را روی لوله بلغزانید. آن را طوری ببندید که انتهای باز آن رو به انتهای لوله باشد (انتهایی که می گشایید). اگر این مرحله را فراموش کردید، باید فلر تکمیل شده را قطع کرده و از نو شروع کنید.
4. لوله را به میله شعله ور ببندید. لوله باید به میزان مشخصی از بالای میله بیرون بزند - این فاصله تعیین می کند که چه مقدار ماده برای تشکیل فلر دوگانه در دسترس است. اکثر کیت های فلرینگ شامل یک گیج یا پله روی آداپتور هستند که این برآمدگی را به طور خودکار تنظیم می کند. برای لوله های 3/16 اینچی، برآمدگی معمولاً حدود 4 تا 5 میلی متر است. میله را محکم ببندید؛ یک گیره شل به لوله اجازه می دهد در حین شکل گیری بچرخد یا جابجا شود.
5. آداپتور مرحله اول (آداپتور شعله ور یا گلوله) را نصب کنید. این آداپتور پله‌ای در انتهای لوله قرار می‌گیرد و هنگامی که توسط پیچ یوک فشار داده می‌شود، انتهای لوله را همزمان به سمت داخل و خارج تا می‌کند تا اولین مرحله شعله‌ور شدن دوتایی - شکل قارچی - ایجاد شود. پیچ یوک را ببندید تا آداپتور کاملاً در جای خود قرار گیرد و مقاومت محکمی احساس کنید. به زور از این نقطه عبور نکنید.
6. آداپتور را بردارید و مرحله اول را بررسی کنید. انتهای لوله اکنون باید مانند قارچ کم عمق و یکنواخت به نظر برسد - دیوارها به طور یکنواخت به سمت بیرون و داخل تا شده اند. هر گونه ترک خوردگی، پارگی یا تا شدن ناهموار در این مرحله به این معنی است که لوله خیلی سفت است (مواد دیگری را امتحان کنید)، صفحه برش مربعی نبود یا برآمدگی نادرست بود.
7. مرحله دوم را با مخروط فشار دهید. بدون جابجایی لوله از گیره، مخروط 45 درجه را در یوک نصب کنید و آن را در برابر فلر نیمه تشکیل شده محکم کنید. این کار قارچ را صاف فشار می دهد، آن را به دیواره لوله تا می کند و شکل مخروطی دو جداره نهایی را تشکیل می دهد. باز هم، تا زمانی که مقاومت محکمی داشته باشید، سفت کنید - نه فراتر از آن.
8. فلر تکمیل شده را بررسی کنید. فلر دوتایی تمام شده باید مخروطی صاف و یکنواخت بدون ترک، بدون شکل غیرعادی و بدون نازک شدن لبه داشته باشد. قطر داخلی مخروط باید گرد و یکدست باشد ، و هر دو دیوار مواد باید کاملاً با هم ذوب شوند و هیچ شکافی بین آنها وجود نداشته باشد.

گام به گام: چگونه یک شعله حباب بر روی لوله ترمز ایجاد کنیم

فرآیند شعله ور شدن حباب از نظر مکانیکی کمی ساده تر است اما به آداپتور صحیح نیاز دارد. اکثر کیت های شعله ور با کیفیت که در اروپا فروخته می شوند و بسیاری از کیت های موجود در آمریکای شمالی شامل آداپتور شعله ور حباب به عنوان استاندارد هستند.

1. لوله را برش دهید و سوراخ کنید با استفاده از همان روشی که در بالا توضیح داده شد. برش های تمیز برای شعله های حباب به همان اندازه حیاتی هستند.
2. روی مهره اتصال متریک بلغزانید قبل از بستن اتصالات ترمز متریک برای سیستم‌های شعله‌ور حباب از رزوه‌های متفاوتی نسبت به اتصالات SAE استفاده می‌کنند - تأیید کنید که مهره مناسب را برای کاربرد خود دارید.
3. لوله را با برآمدگی صفر ببندید. بر خلاف فلر دوبل، شعله حباب با همسطح انتهای لوله با بالای میله گیره تشکیل می شود. برخی از آداپتورهای شعله ور حباب دارای یک توقف عمق هستند که این را به طور خودکار تنظیم می کند.
4. آداپتور شعله ور حباب را در یوک نصب کنید و آن را روی انتهای لوله محکم کنید. نوک گرد آداپتور به انتهای لوله فشار می آورد و در یک مرحله آن را به شکل گنبدی در می آورد. سفت کنید تا کاملا ببندید.
5. شعله ور را بررسی کنید. شعله حباب تمام شده باید گنبدی صاف و یکنواخت بدون ترک یا لکه صاف باشد. گنبد باید روی محور لوله قرار گیرد. اگر خارج از مرکز باشد، لوله در حین شکل‌گیری در گیره حرکت کرده است - دوباره گیره کنید و دوباره روی یک قطعه لوله تازه امتحان کنید.

چگونه کیفیت شعله ور بر سوپاپ های ترمز خودرو و قطعات پایین دست تأثیر می گذارد

انتهای گشاد شده یک لوله ترمز فقط لازم نیست در اتصالات عاری از نشتی باشد - باید به درستی در برابر هر چیزی که به آن متصل می شود مهر و موم شود، که در اکثر خودروها شامل طیف وسیعی از قطعات ماشینکاری شده دقیق است. دریچه‌های ترمز خودرو مانند شیرهای تناسبی، پورت‌های تعدیل‌کننده ABS، شیرهای فشار باقیمانده و شیرهای ترکیبی، همگی دارای صندلی‌های مخروطی ماشین‌کاری هستند که برای آب‌بندی بدون واشر یا حلقه‌های اورینگ به هندسه شعله‌ور متکی هستند. سیستم هیدرولیک ترمز از آب بندی فلز به فلز منحصراً در اتصالات شعله دار استفاده می کند به همین دلیل است که پرداخت سطح و دقت زاویه مخروط قابل مذاکره نیست.

جرقه ای که حتی کمی بیضی شکل، ترک خورده یا در زاویه نامناسب شکل گرفته باشد، به مایع اجازه می دهد تا تحت فشار از روی صندلی عبور کند. در سرویس، این به عنوان یک پدال نرم، یک پدال به آرامی در حال فرو رفتن تحت فشار ثابت، یا مایع قابل مشاهده در اتصالات ظاهر می شود. از آنجایی که دریچه‌های ترمز خودرو در فشارهای بالا کار می‌کنند و اغلب هزاران بار در طول عمر مفید خود چرخش می‌کنند، زمانی که انبساط حرارتی و چرخه فشار باعث شل شدن تماس می‌شود، درزگیر حاشیه‌ای که در ابتدا نگه می‌دارد ممکن است پس از چند هفته استفاده کاملاً از کار بیفتد.

این امر به ویژه در هنگام جایگزینی خطوطی که به بلوک های مدولاتور ABS متصل می شوند، که حاوی چندین شیر برقی و تنظیم کننده فشار هستند، مهم است. پورت های واحدهای ABS اغلب از آلیاژ آلومینیوم ساخته شده اند گشتاور بیش از حد یک اتصالات برای جبران شعله ور شدن ضعیف باعث از بین رفتن یا شکستن رزوه های پورت می شود ، تبدیل یک تعویض مستقیم خط ترمز به یک کار تعویض مدولاتور.

به طور مشابه، سوپاپ‌های اندازه‌گیری و شیرهای ترکیبی که بایاس ترمز جلو به عقب را تنظیم می‌کنند، دارای دهانه‌های بسیار کوچکی هستند. هر قطعه فلزی از لوله‌ای که سوراخ‌زدایی ضعیفی دارد یا فلر ترک خورده که وارد مدار هیدرولیک می‌شود، می‌تواند در این سوپاپ‌ها قرار بگیرد و باعث تعصب ناسازگار ترمز، تغییرات احساس پدال یا خرابی کامل سوپاپ شود. هزینه یک ماژول ABS آلوده یا شیر ترکیبی بسیار بیشتر از هزینه صرف 30 دقیقه اضافی برای تولید یک فلر تمیز است.

اشتباهات رایج شعله ور شدن و نحوه اجتناب از آنها

فراموش کردن کشیدن مهره قبل از شعله ور شدن

این رایج‌ترین اشتباه افرادی است که در حال یادگیری آتش زدن لوله‌های ترمز هستند. انتهای گشاد شده از نظر قطر بزرگتر از خود لوله است، بنابراین نمی توان مهره اتصال را پس از تشکیل فلر روی آن رزوه داد. تنها راه حل این است که فلر را قطع کنید و دوباره شروع کنید. عادت کنید همیشه قبل از بستن لوله در میله شعله ور، مهره را چک کنید - هر بار

برآمدگی نادرست لوله

بیرون زدگی بیش از حد لوله از میله گیره باعث ایجاد یک جرقه بزرگ و فلاپی با دیواره های نازک می شود. خیلی کم باعث می شود مواد کافی برای تا شدن به درستی وجود نداشته باشد و در نتیجه یک جرقه تک جداره نازک به جای یک فلر دوگانه مناسب ایجاد می شود. هر بار از گیج یا پله ارائه شده به همراه کیت استفاده کنید و قبل از بستن، برآمدگی را به صورت بصری بررسی کنید.

استفاده از نوع اشتباه شراره برای وسیله نقلیه

شعله ور شدن دوتایی در یک درگاه شعله ور حباب، یا شعله ور شدن حباب بر روی صندلی SAE 45 درجه، آب بندی نمی شود. همیشه قبل از شروع کار دفترچه راهنمای سرویس خودرو را بررسی کنید یا نوع اتصالات اصلی را ارجاع دهید. خودروهای اروپایی که تقریباً پس از سال 1980 تولید شدند تقریباً به طور جهانی از شعله های حباب با اتصالات متریک M10x1.0 یا M12x1.0 استفاده می کنند. خودروهای آمریکای شمالی از شراره های دوگانه SAE 45 درجه با اتصالات فلر معکوس 3/16 یا 1/4 اینچی استفاده می کنند.

رد شدن از مرحله تخلیه

هنگامی که آداپتور مرحله اول به لوله فشار می آورد، یک سوراخ در لبه داخلی لوله به سمت داخل جمع می شود و یک نقطه تمرکز تنش ایجاد می کند که می تواند تحت چرخه فشار ترک بخورد. 20 ثانیه طول می کشد تا لبه زدایی شود. هر بار انجامش بده

سفت کردن بیش از حد پیچ یوک

اعمال نیروی بیش از حد پس از قرار گرفتن کامل آداپتور، شعله ور شدن را بهبود نمی بخشد - مواد را نازک می کند و می تواند آن را ترک کند. هنگامی که احساس کردید مقاومت محکم و محکمی دارید، چرخش را متوقف کنید. در اکثر کیت های اهرم دستی، این امر بدیهی است زیرا چرخش اهرم بسیار سخت تر است. در کیت‌های پیچی، آن‌ها را سفت کنید تا پیچ بدون تلاش قابل توجه جلو نرود، سپس متوقف کنید.

استفاده از لوله ترمز که خیلی سخت است

لوله ترمز فولادی که قبل از شعله ور شدن با خم شدن سخت شده است، در مرحله تشکیل مرحله اول ترک خواهد خورد. همیشه قبل از خم کردن لوله به شکل نهایی، انتهای آن را باز کنید. اگر نیاز به خم شدن نزدیک انتهای فلر دارید، حداقل 25 تا 30 میلی متر لوله مستقیم بین آخرین خم و شروع فلر نگه دارید.

نصب خط ترمز شعله ور: گشتاور، مسیریابی و خونریزی

اتصالات را به درستی تورک کنید

اتصالات خط ترمز به همان اندازه که بر اساس مشخصات فنی گشتاور دارند، گشتاور می شوند زیرا گشتاور صحیح با مواد اتصال، وضعیت رزوه و روانکاری متفاوت است. دستورالعمل های کلی برای اتصالات فولادی به شرح زیر است:

• خطوط 3/16 اینچی (اکثر مدارهای خودروهای سواری): 10 تا 12 فوت پوند
• خطوط 1/4 اینچی (وسایل نقلیه بزرگتر و مدارهای عقب): 12-15 فوت پوند
• اتصالات متریک M10: 10-14 نیوتن متر
• اتصالات متریک M12: 14-18 نیوتن متر

همیشه از آچار خطی (آچار مهره شعله ور) به جای آچار باز استفاده کنید. آچارهای باز تنها با دو وجه اتصال شش گوشه تماس دارند و گوشه ها را گرد می کنند، به خصوص در اتصالات خورده شده. آچار خطی پنج وجه از شش وجه را می گیرد و احتمال لغزش بسیار کمتر است.

مسیریابی خط جدید

خط ترمز جدید را تا حد امکان از مسیر اصلی پیروی کنید. خطوط ترمز از منابع گرما، اجزای سیستم تعلیق متحرک و لبه های تیز دور می شوند. از تمام گیره‌ها و نگهدارنده‌های اصلی استفاده کنید - خط ترمزی که آزادانه می‌لرزد، به مرور زمان باعث خستگی و ترک خوردن می‌شود. جایی که خط از بدنه به محور یا یک جزء متحرک تغییر می کند، باید یک بخش شلنگ انعطاف پذیر وجود داشته باشد. هرگز از لوله ترمز سفت و سخت برای پل زدن سیستم تعلیق یا اتصال فرمان استفاده نکنید.

تخلیه سیستم پس از نصب

پس از اتصال خط جدید، سیستم باید تخلیه شود تا تمام هوا خارج شود. کمپرس هوا؛ روغن ترمز ندارد. حتی یک حباب هوای کوچک در سیستم باعث ایجاد یک پدال اسفنجی تحت ترمز شدید می شود. سیستم را از کولیس یا سیلندر چرخ دورتر از سیلندر اصلی شروع کنید و به سمت نزدیکترین آن حرکت کنید. از روغن ترمز تازه و بدون آلودگی استفاده کنید - DOT 3، DOT 4 یا DOT 5.1 همانطور که برای خودرو مشخص شده است. هرگز از مایع قدیمی خارج شده از سیستم استفاده مجدد نکنید.

پس از خونریزی، پدال را چندین بار در حالی که وسیله نقلیه ثابت است پمپ کنید، سپس تمام اتصالات را از نظر مایع گریه بررسی کنید. به مدت 30 ثانیه به پدال فشار ثابت و پایدار وارد کنید - اگر پدال به آرامی فرو رود، هنوز در جایی از مدار نشتی وجود دارد. قبل از اینکه به جای دیگری در سیستم نگاه کنید، ابتدا هر اتصال فلید را بررسی کنید.

چه زمانی خطوط ترمز را تعویض کنیم و به دنبال چه چیزی باشیم

دانستن اینکه چه زمانی یک خط ترمز واقعاً نیاز به تعویض دارد به اندازه دانستن نحوه تعویض آن مهم است. زنگ زدگی سطح خطوط فولادی طبیعی است و به خودی خود دلیلی برای تعویض آنها نیست. نگرانی حفره شدن است، که نشان می دهد زنگ زدگی دیواره لوله را خورده است. برای بررسی، قسمتی را با پارچه پاک کنید و تصویر کوچک خود را روی آن بکشید - اگر در حفره‌های قابل مشاهده گرفتار شد یا دیواره لوله ناهموار به نظر رسید، آن بخش نیاز به تعویض دارد.

به مناطقی که خطوط ترمز از گیره‌های بدنه یا روی بخش‌های فریم فریم عبور می‌کنند توجه ویژه داشته باشید، زیرا این مکان‌ها رطوبت را سریع‌تر از قسمت‌های در معرض خوردگی به دام می‌اندازند و خورده می‌شوند. منطقه بلافاصله پشت محور عقب در کامیون ها و SUV ها به این دلیل بدنام است. همچنین محل انتقال خط سخت به شلنگ انعطاف‌پذیر را بررسی کنید - اتصالات و آخرین 50 میلی‌متر لوله سخت نزدیک آن اتصال در اثر رطوبت محبوس شده در زیر مهره اتصال خورده می‌شوند.

اگر در حال تعویض یک خط خوردگی هستید، به جای اتصال در یک بخش، کل مسیر را جایگزین کنید. خطوط به هم پیوسته با استفاده از اتصالات تراکمی در اکثر حوزه‌های قضایی برای استفاده از مدار ترمز غیرقانونی است، و حتی جفت‌های شعله‌ور نقاط خرابی بالقوه بیشتری را معرفی می‌کنند. جایگزینی تمام قد که به درستی انجام شود همیشه پاسخ بهتری است.

اجراهای تمرینی: چرا باید ابتدا ابتدا روی لوله قراضه آزمایش کنید

مهم نیست که دستورالعمل ها چقدر واضح نوشته شده اند، شعله ور شدن لوله های ترمز یک مهارت فیزیکی است که نیاز به حافظه و قضاوت عضلانی دارد. مقدار نیروی مورد نیاز برای قرار دادن آداپتور، احساس پیچ یقه ای که به درستی سفت شده است، و تفاوت بصری بین یک فلر خوب و یک آداپتور حاشیه ای - این چیزها از طریق تکرار و نه خواندن آموخته می شوند.

300 تا 500 میلی متر لوله اضافی با همان مواد و قطر خط ترمز خود بخرید و قبل از دست زدن به تعمیر واقعی، حداقل چهار یا پنج شعله تمرین ایجاد کنید. هر فلر تمرین را با لوله برش به نصف برش دهید و سطح مقطع را بررسی کنید - باید دو لایه متمایز از مواد را بدون شکاف بین آنها ببینید. اگر لایه ها از هم جدا می شوند یا یک فضای خالی قابل مشاهده است، قبل از حرکت به خط واقعی، تکنیک خود را تنظیم کنید.

این سرمایه گذاری اندک در زمان و چند دلار لوله کشی تنها قابل اطمینان ترین راه برای اطمینان از ایمن بودن کار تمام شده است. مکانیک‌های باتجربه که روزانه خطوط ترمز را شعله‌ور می‌کنند، همچنان هنگام تعویض به یک ماده جدید یا قطر متفاوت، برش‌ها را تمرین می‌کنند، زیرا این فرآیند به اندازه‌ای حساس است که تغییرات کوچک در سختی لوله یا ضخامت دیواره روی نتیجه تأثیر می‌گذارد.