شیر تخلیه برای کمپرسور هوا: انواع، کاربردها و راهنمای نگهداری

شیر تخلیه چه کاری انجام می دهد - و چرا بیشتر از آنچه فکر می کنید اهمیت دارد

A شیر تخلیه زیرا یک کمپرسور هوا رطوبت و میعانات انباشته شده را از مخزن حذف می کند. این وظیفه آن است و یک کار را انجام می دهد: جلوگیری از نشستن آب در داخل مخزن کمپرسور و تخریب آن از داخل به بیرون. تقریباً 1 گالن آب می تواند هر روز در یک مخزن استاندارد کمپرسور 60 گالن متراکم شود. تحت شرایط عملیاتی مرطوب اگر آن آب به طور منظم تخلیه نشود، زنگ زدگی روی دیواره های داخلی ایجاد می شود، درجه فشار مخزن کاهش می یابد و در موارد شدید مخزن می تواند به طور فاجعه باری از کار بیفتد.

فراتر از یکپارچگی مخزن، رطوبتی که از پایین‌دست عبور می‌کند، پوشش‌های اسپری رنگ را آلوده می‌کند، ابزارهای پنوماتیک را خورده می‌کند، به ماشین‌آلات با هوا آسیب می‌زند و ابزار دقیق متصل به خط را خراب می‌کند. یک دریچه تخلیه کارآمد تجهیزات اختیاری نیست - این نیاز پایه برای هر سیستم هوای فشرده است که کار واقعی را انجام می دهد.

خبر خوب این است که شیرهای تخلیه ارزان هستند، نصب آنها ساده است، و در پیکربندی های مختلف برای مطابقت با هر نوع کمپرسور در دسترس هستند - از یک واحد فروشگاهی کوچک گرفته تا یک مخزن گیرنده صنعتی بزرگ. فهمیدن اینکه کدام نوع برای کاربرد شما مناسب است و چگونه آن را به درستی نگهداری کنید، عمر کمپرسور شما را چندین سال افزایش می دهد.

انواع شیر تخلیه برای کمپرسور هوا

همه شیرهای تخلیه به یک شکل کار نمی کنند. چهار دسته اصلی وجود دارد که هر کدام برای محیط های عملیاتی، بودجه و سطوح مختلف اتوماسیون مناسب هستند.

شیر تخلیه دستی

ابتدایی ترین و رایج ترین نوع. شیر تخلیه دستی یک شیر توپی با چرخش یک چهارم یا یک پت کوک است که در پایین ترین نقطه مخزن کمپرسور نصب می شود. اپراتور آن را با دست باز می کند، آب تخلیه می شود و سپس دوباره بسته می شود. این دریچه ها معمولاً بین قیمت تمام شده اند 3 و 25 دلار بسته به اندازه نخ، جنس و برند. آن‌ها تا زمانی که واقعاً استفاده از آنها را به خاطر می‌آورد، قابل اعتماد هستند - که بزرگترین محدودیت آنها در محیط‌های تولید است.

دریچه‌های توپی ربع دور معمولاً به طرح‌های پت‌کک قدیمی ترجیح داده می‌شوند، زیرا در یک چرخش 90 درجه به طور کامل باز و بسته می‌شوند و احتمال ترک تا حدی دریچه را کاهش می‌دهند. ساختار برنجی برای اکثر کاربردهای هوای فشرده استاندارد است، که مقاومت خوبی در برابر خوردگی و سازگاری با میعانات روغنی که کمپرسورها معمولاً تولید می کنند، ارائه می دهد.

شیر تخلیه شناور اتوماتیک

دریچه تخلیه شناور از مکانیزم شناور در داخل بدنه شیر استفاده می کند. با انباشته شدن میعانات و افزایش سطح آب، شناور بلند می شود و یک درگاه تخلیه را باز می کند. هنگامی که آب تخلیه می شود و شناور دوباره پایین می آید، درگاه بسته می شود. به برق نیاز نیست، تایمر نیازی به برنامه نویسی ندارد، و هیچ اپراتوری نیازی به یادآوری چیزی ندارد. زهکش های شناور برای عملیات بدون مراقبت یا یک شبه ایده آل هستند جایی که تخلیه دستی غیرعملی است.

ضعف اصلی گرفتگی است. روغن کمپرسور، رسوبات لوله و زباله‌ها می‌توانند به مرور زمان مکانیسم شناور را مختل کنند و باعث باز ماندن شیر (اتلاف مداوم هوا) یا بسته شدن (بدون تخلیه) شوند. اکثر زه‌کش‌های شناور با کیفیت شامل یک دکمه بازگردانی دستی یا فشار به پایین برای آزمایش و رفع انسداد هستند. محدوده قیمت تقریبا 20 تا 120 دلار برای مدل های استاندارد

شیر تخلیه الکترونیکی کنترل شده با تایمر

یک شیر تخلیه الکترونیکی یا برقی از یک تایمر قابل برنامه ریزی برای باز کردن دریچه در یک برنامه زمان بندی شده استفاده می کند - به عنوان مثال، هر 30 دقیقه به مدت 5 ثانیه. آنها با ولتاژ 110 یا 24 ولت بسته به مدل تغذیه می شوند و تنظیمات تایمر برای مطابقت با تولید واقعی میعانات قابل تنظیم است. اینها به ویژه در تنظیمات صنعتی که حجم میعانات قابل پیش بینی و سازگار است مفید هستند.

دریچه های تخلیه الکترونیکی مشکل خطای انسانی تخلیه دستی و آسیب پذیری گرفتگی زهکش های شناور را برطرف می کنند. مبادله هزینه است: شیرهای تخلیه الکترونیکی با کیفیت از 50 تا 300 دلار یا بیشتر قیمت دارند و نیاز به منبع تغذیه دارند. آنها همچنین دارای یک سیم پیچ برقی هستند که می تواند پس از سال ها استفاده بسوزد، اگرچه سیم پیچ های جایگزین معمولاً به طور جداگانه در دسترس هستند.

شیرهای تخلیه صفر تلفات

دریچه‌های تخلیه استاندارد، اعم از تایمر یا شناور، مقداری هوای فشرده را همراه با میعانات تخلیه می‌کنند – به این حالت «اتلاف دمیدن» می‌گویند. در سیستم های صنعتی بزرگ، این هوای تلف شده نشان دهنده هزینه واقعی انرژی است. یک شیر تخلیه صفر، میعانات را در یک محفظه داخلی کوچک ذخیره می کند، سپس آن را تنها با حداقل پالس هوا تخلیه می کند. طراحی‌های بدون تلفات می‌توانند ضایعات هوای فشرده را تا ۹۸ درصد در مقایسه با تخلیه‌های برقی زمان‌دار کاهش دهند. که برای فواصل ثابت بدون توجه به حجم واقعی میعانات باز می شوند. اینها محصولات درجه یک هستند، معمولاً 150 تا 600 دلار، که برای تأسیساتی در نظر گرفته شده است که هزینه های انرژی سرمایه گذاری را توجیه می کند.

مقایسه انواع شیر تخلیه در یک نگاه

محل نصب شیر تخلیه روی کمپرسور هوا

قرار دادن خودسرانه نیست. یک شیر تخلیه باید در پایین ترین نقطه فیزیکی هر مخزن که تخلیه می کند نصب شود - چه مخزن گیرنده اصلی، یک پس کولر داخلی، یک جداکننده رطوبت، یا یک مخزن ذخیره ثانویه. رطوبت و میعانات با نیروی گرانش ته نشین می شوند، بنابراین شیری که در جایی غیر از پایین ترین نقطه نصب شده باشد، حتی زمانی که باز می شود، آب راکد را پشت سر می گذارد.

اکثر مخازن کمپرسور از کارخانه با یک پورت رزوه ای 1/4 NPT در پایین به طور خاص برای شیر تخلیه می آیند. اگر دریچه شما دارای شیری به سبک پت کوک از کارخانه است و می خواهید آن را به شیر توپی یا تخلیه خودکار ارتقا دهید، همان درگاه محل نصب شما است. همیشه اندازه نخ را قبل از سفارش جایگزینی تأیید کنید - 1/4 NPT در مخازن کوچک تا متوسط استاندارد است، اما تانک های صنعتی بزرگتر گاهی اوقات از پورت های 3/8 NPT یا 1/2 NPT استفاده می کنند.

اضافه کردن نقاط تخلیه پایین دست

در خطوط توزیع هوای فشرده طولانی‌تر، با خنک شدن هوا که از لوله‌ها عبور می‌کند، رطوبت به متراکم شدن ادامه می‌دهد. بهترین روش این است که پایه های تخلیه را نصب کنید - قطره های عمودی کوتاه در نقاط پایین در سیستم توزیع - و هر پایه تخلیه را با شیر تخلیه مخصوص به خود قرار دهید. در یک کارگاه یا تأسیسات کوچک، این اغلب به معنای قرار دادن یک شیر تخلیه یا تله رطوبت در انتهای هر جریان اصلی، و در هر نقطه‌ای که لوله‌ها از ارتفاع پایین می‌آیند، است.

افترکولرها که هوای فشرده را بلافاصله پس از خروج از پمپ کمپرسور خنک می‌کنند، حجم بالایی از میعانات تولید می‌کنند، زیرا خنک‌سازی باعث بارش سریع رطوبت می‌شود. پس کولر بدون دریچه تخلیه اختصاصی خود بدون در نظر گرفتن اینکه تخلیه مخزن چقدر خوب است، به سرعت آب می‌شود و رطوبت را به پایین دست می‌برد.

نحوه تعویض شیر تخلیه در مخزن کمپرسور هوا

تعویض شیر تخلیه معیوب یا خورده یک کار ساده است که اکثر صاحبان کمپرسور می توانند بدون کمک حرفه ای از عهده آن برآیند. برای جلوگیری از آسیب رساندن به نخ ها یا ایجاد نشتی، این ترتیب را به دقت دنبال کنید.

1. فشار مخزن را به طور کامل کاهش دهید. دریچه تخلیه موجود را باز کنید و اجازه دهید تمام هوا خارج شود. در حالی که مخزن فشار دارد سعی نکنید هیچ دریچه ای را بردارید. حتی در 30 PSI، عقب افتادن سوپاپ به طور غیرمنتظره می تواند باعث آسیب جدی شود.
2. تمام میعانات باقیمانده را تخلیه کنید. در صورت امکان کمپرسور را کمی بچرخانید تا آب به طور کامل از شیر باز خارج شود.
3. شیر قدیمی را بردارید. از یک آچار با اندازه مناسب استفاده کنید - از انبردست بر روی اتصالات برنجی استفاده نکنید زیرا آنها صفحات شش گوش را گرد می کنند. خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخانید. اگر دریچه در جای خود خورده شده است، یک روان کننده نافذ بمالید و قبل از تلاش مجدد 15 تا 20 دقیقه صبر کنید.
4. نخ ها را تمیز کنید. از یک برس سیمی یا تعقیب رزوه برای پاک کردن هرگونه زنگ زدگی، نوار نخ قدیمی یا درزگیر از رزوه های درگاه مخزن استفاده کنید. آسیب دیدگی را بررسی کنید - رزوه های متقاطع یا کنده شده در مخزن قبل از نصب مجدد هر شیری نیاز به تعمیر دارند.
5. درزگیر نخ را اعمال کنید. 3 تا 4 لایه نوار رزوه ای PTFE (تفلون) را در جهت عقربه های ساعت در اطراف رزوه های نر شیر جدید بپیچید یا از یک درزگیر نخ لوله مایع که برای سرویس هوای فشرده رتبه بندی شده است استفاده کنید. از نوار استاندارد لوله کشی استفاده نکنید - از نوار مخصوص هوا یا گاز استفاده کنید.
6. شیر جدید را نصب کنید. با دست آن را نخ بکشید تا محکم شود، سپس با آچار محکم کنید. اتصالات 1/4 NPT معمولاً به 2 تا 3 چرخش کامل نیاز دارند برای رسیدن به مهر و موم مناسب بیش از حد سفت نکنید - اتصالات برنجی ترک خورده یک نتیجه رایج از گشتاور بیش از حد است.
7. تست فشار برای نشتی مخزن را مجدداً به فشار کاری عادی فشار دهید و آب صابون یا محلول نشت یابی اختصاصی را در اطراف رزوه های دریچه اعمال کنید. بدون حباب به معنای مهر و موم خوب است.

هر چند وقت یکبار یک مخزن کمپرسور هوا را تخلیه کنیم

هیچ پاسخ واحدی وجود ندارد که برای هر موقعیتی مناسب باشد - حجم میعانات به رطوبت محیط، فشار کاری، دمای هوا، چرخه کاری و اندازه مخزن بستگی دارد. گفته شد، دستورالعمل های عملی وجود دارد:

• استفاده سبک (چند ساعت در هفته): بعد از هر جلسه استفاده یا حداقل یک بار در هفته آبکش کنید.
• استفاده روزانه در مغازه یا گاراژ: در پایان هر روز کاری آبکش کنید.
• محیط های با رطوبت بالا (تابستان، مناطق ساحلی، آب و هوای مرطوب): هر 2 تا 4 ساعت کار مداوم تخلیه کنید. رطوبت به طور چشمگیری حجم میعانات گازی را افزایش می دهد - کمپرسوری که حداقل آب را در ژانویه تولید می کند می تواند در ماه جولای با همان حجم کاری چندین فنجان میعانات گازی در ساعت تولید کند.
• کمپرسورهای صنعتی پیوسته: از شیرهای تخلیه خودکار استفاده کنید و هر هفته آنها را بررسی کنید تا مطمئن شوید که درست کار می کنند.

یک راه ساده برای کالیبره کردن فرکانس تخلیه این است که مخزن را تخلیه کنید، برای مدت زمان مشخصی (مثلاً دو ساعت) کار کنید، سپس دوباره تخلیه کنید و مشاهده کنید که چقدر آب خارج شده است. اگر بعد از دو ساعت کار بیش از یک فنجان آب مشاهده کردید، در محیطی با میعانات بالا قرار دارید و باید فرکانس تخلیه را افزایش دهید یا به شیر تخلیه خودکار تغییر دهید.

نشانه هایی از خرابی دریچه تخلیه کمپرسور هوا

دریچه‌های تخلیه اجزای ساده‌ای هستند، اما شکست می‌خورند – معمولاً به یکی از دو روش: زمانی که باید بسته شوند، نشت می‌کنند، یا زمانی که باید تخلیه شوند، باز نمی‌شوند. تشخیص زودهنگام علائم از مشکلات بزرگتر جلوگیری می کند.

علائم نشتی دریچه تخلیه

• چرخه کمپرسور بیشتر از حد معمول روشن می شود، به خصوص زمانی که زیاد استفاده نمی شود - این نشان می دهد فشار در جایی به بیرون نشت می کند.
• حتی زمانی که سوپاپ در حالت بسته است، می توانید صدای خش خش خفیفی را در نزدیکی پایین مخزن بشنوید.
• آب صابونی که بر روی رشته یا بدنه دریچه اعمال می شود حباب ایجاد می کند.
• رطوبت یا رسوبات معدنی در اطراف بدنه دریچه قابل مشاهده است که نشان دهنده تراوش گذشته یا جاری است.

علائم مسدود شدن یا مسدود شدن دریچه تخلیه

• وقتی شیر را باز می کنید، آب بسیار کم یا اصلاً خارج نمی شود، حتی اگر کمپرسور ساعت ها کار کرده باشد.
• دسته سوپاپ یا کالسکه نمی چرخد ​​- خوردگی مکانیسم را تحت تأثیر قرار داده است.
• در شیرهای تخلیه خودکار: هیچ چرخه تخلیه مشاهده نمی کنید یا چراغ نشانگر (در صورت مجهز بودن) وضعیت خطا را نشان می دهد.
• آب زنگ‌رنگ یا ذرات زنگ واقعی که از ابزارهای هوا می‌آیند - این نشانه آن است که رطوبت برای مدت طولانی در مخزن کنترل نشده جمع شده است.

در هر صورت، کمپرسور را به طور معمول ادامه ندهید. یک شیر نشتی انرژی را هدر می دهد و در نهایت سیستم فشار را از بین می برد. یک شیر مسدود شده به آب اجازه می دهد تا جمع شود و فرآیند خوردگی را آغاز کند که عمر مخزن را کوتاه می کند - یا در مخازن نادیده گرفته شده، در نهایت باعث خرابی ساختاری می شود. تعویض دریچه های تخلیه هزینه بسیار کمی دارد. مخزن کمپرسور خراب یا محکوم به مراتب بیشتر است.

انتخاب شیر تخلیه مناسب: مشخصات کلیدی برای بررسی

قبل از خرید شیر تخلیه جایگزین یا ارتقاء، تأیید کنید که این مشخصات با کمپرسور شما مطابقت دارند:

اندازه و نوع موضوع

اکثر پورت‌های تخلیه کمپرسور هوا از رزوه‌های NPT (National Pipe Taper) استفاده می‌کنند - استاندارد شکل رزوه مخروطی در کاربردهای لوله‌کشی و پنوماتیک آمریکای شمالی. رایج ترین اندازه برای مخازن کمپرسور است 1/4 NPT . تانک های بزرگتر ممکن است از 3/8 یا 1/2 NPT استفاده کنند. کمپرسورهای اروپایی ممکن است از رزوه‌های BSP (لوله استاندارد بریتانیایی) استفاده کنند که از نظر ابعادی مشابه هستند اما با NPT قابل تعویض نیستند - استفاده از شیر NPT در پورت BSP (یا برعکس) باعث نشتی می‌شود. قبل از خرید جایگزین، مشخصات رزوه شیر تخلیه موجود خود را بررسی کنید.

رتبه بندی فشار

شیر تخلیه باید حداقل برای حداکثر فشار کاری کمپرسور شما درجه بندی شود. اکثر کمپرسورهای قابل حمل و فروشگاهی بین 90 تا 175 PSI کار می کنند. سیستم های صنعتی بزرگتر می توانند با 200 PSI یا بالاتر کار کنند. دریچه ای که برای 150 PSI نامگذاری شده است نباید روی سیستمی نصب شود که به طور مرتب به 175 PSI می رسد. همیشه شیری با درجه فشاری بخرید که از حداکثر فشار کاری شما با حاشیه قابل توجهی بیشتر باشد.

سازگاری مواد

برنج ماده استاندارد برای دریچه های تخلیه هوای فشرده است و برای اکثریت قریب به اتفاق کاربردها مناسب است. دریچه‌های تخلیه فولاد ضد زنگ برای محیط‌هایی با مواد شیمیایی تهاجمی، رطوبت بالا یا نصب در فضای باز که مقاومت در برابر خوردگی بسیار مهم است، در دسترس هستند. برای کاربردهای تخلیه مخزن اولیه از دریچه‌های تخلیه کاملاً پلاستیکی یا رویی اجتناب کنید - این مواد تحت فشار پایدار و چرخه دما کمتر قابل اعتماد هستند.

محدوده دما

هوای فشرده داغ می شود - دمای تخلیه از یک پمپ کمپرسور رفت و برگشتی می تواند به 300 درجه فارنهایت یا بالاتر برسد. در حالی که دمای مخزن بسیار پایین‌تر است، شیرهای تخلیه در نزدیکی خنک‌کننده‌ها یا در محیط‌های گرم باید دماهای بالا را کنترل کنند. اکثر شیرهای توپی برنجی دارای رتبه بندی هستند 250 درجه فارنهایت تا 400 درجه فارنهایت ، که کافی است. در صورت نصب در نزدیکی منبع گرما، رتبه را بررسی کنید.

تعمیر و نگهداری شیر تخلیه اتوماتیک و الکترونیکی

شیرهای تخلیه خودکار برای حفظ عملکرد صحیح نیاز به تعمیر و نگهداری دوره ای دارند - آنها واقعاً تنظیم و فراموش نمی شوند. دریچه های اتوماتیک نادیده گرفته شده یکی از دلایل رایج آسیب رطوبت غیرمنتظره در سیستم های کمپرسور هستند، زیرا اپراتورها تصور می کنند که شیر در حال کنترل زهکشی است در حالی که در واقع مسدود شده یا بی صدا خراب شده است.

تعمیر و نگهداری معمولی برای شیر تخلیه شناور

• دکمه تست دستی/باید را هر ماه فشار دهید تا تأیید شود که شیر آزادانه باز و تخلیه می شود.
• محفظه شناور را هر 6 تا 12 ماه یا بیشتر در محیط های هوای روغنی یا کثیف جدا کرده و تمیز کنید. غبار روغن از کمپرسور در داخل محفظه انباشته می شود و می تواند مکانیسم شناور را لثه کند.
• پورت تخلیه را برای انسداد بررسی کنید - یک دریچه نیمه مسدود زهکشی را کاهش می دهد و می تواند باعث سیل دریچه شود و رطوبت را به پایین دست فشار دهد.
• اگر روغن کمپرسور سنگین است، یک پیش فیلتر ادغام شونده در بالادست تخلیه شناور نصب کنید - این کار از مکانیزم شیر در برابر رسوب روغن محافظت می کند و فواصل سرویس را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

تعمیر و نگهداری معمولی برای شیرهای تخلیه تایمر الکترونیکی

• تنظیمات تایمر را به صورت فصلی بررسی کنید - دفعات تخلیه را در تابستان و هوای مرطوب افزایش دهید، در شرایط خشک زمستانی کاهش دهید.
• با گوش دادن به پالس تخلیه یا مشاهده خط تخلیه میعانات، اطمینان حاصل کنید که شیر برقی واقعاً در طول چرخه تخلیه باز می شود.
• صافی یا صفحه فیلتر (در صورت مجهز بودن) را هر 3 تا 6 ماه یکبار تمیز کنید.
• اگر شیر تعداد چرخه بالایی دارد، سالانه مقاومت سیم پیچ برقی را آزمایش کنید - سیم پیچ های برقی معمولاً 3 تا 7 سال عمر می کنند در شرایط عادی، اما در محیط های گرم یا روغنی سریعتر از کار می افتند.

مشکلات رایج دریچه تخلیه و نحوه رفع آنها

اکثر مشکلات دریچه تخلیه در تعداد کمی از دسته های تکرار شونده قرار می گیرند. در اینجا یک مرجع عیب یابی کاربردی است.

توصیه های شیر تخلیه بر اساس نوع کمپرسور

شیر تخلیه مناسب به شدت به نوع کمپرسوری که در حال کار هستید و نحوه استفاده از آن بستگی دارد.

کمپرسورهای کوچک قابل حمل (مخازن 1 تا 6 گالن)

معمولاً شیر ساچمه ای یا شیر کوچک برنجی که در کارخانه نصب می شود کافی است. اگر شیر اصلی خورده یا نشتی دارد، آن را با یک شیر توپی برنجی 1/4 NPT تعویض کنید. تخلیه خودکار معمولاً ارزش هزینه را در مخازن کوچک ندارد - فقط پس از هر بار استفاده تخلیه کنید.

کمپرسورهای فروشگاهی سایز متوسط (مخزن های 20 تا 80 گالن)

اینجاست که ارتقاء از یک petcock دستی به یک شیر توپی مناسب تفاوت قابل توجهی در راحتی ایجاد می کند. برای مغازه هایی با استفاده روزانه زیاد یا آب و هوای مرطوب، دریچه تخلیه شناور یک ارتقاء ارزشمند است. بودجه تقریباً 40 تا 80 دلار برای یک زهکش شناور برنجی با کیفیت با یک دکمه لغو دستی برندهایی مانند Jorc، Norgren و SMC محصولات قابل اعتمادی را در این دسته تولید می کنند.

کمپرسورهای بزرگ صنعتی و مخازن گیرنده

سیستم های صنعتی که به طور مداوم یا در شیفت کار می کنند نیاز به زهکشی خودکار دارند - تخلیه دستی به سادگی عملی نیست. یک شیر تخلیه الکترونیکی کنترل شده با تایمر با فاصله زمانی قابل برنامه ریزی حداقل استاندارد است. دریچه‌های تخلیه صفر، انتخاب ارجح هستند که در آن بهره‌وری انرژی در اولویت است، به‌ویژه در سیستم‌هایی که هزینه‌های هوای فشرده ردیابی می‌شود. یک شیر تخلیه بدون تلفات می تواند هزینه خود را در عرض 6 تا 18 ماه جبران کند صرفاً از طریق کاهش تلفات هوا در مقایسه با تخلیه برقی زمان‌بندی شده در محیطی با میعانات بالا.

کمپرسورهای اسکرو روتاری

کمپرسورهای اسکرو روتاری در چرخه کاری بسیار بالاتری نسبت به کمپرسورهای پیستونی رفت و برگشتی کار می کنند و حجم میعانات بیشتری در ساعت تولید می کنند. آنها همچنین معمولاً شامل یک پس کولر و جداکننده یکپارچه هستند که به تخلیه خود نیاز دارد. اکثر کمپرسورهای اسکرو دوار از سازندگانی مانند Atlas Copco، Ingersoll Rand و Sullair با سیستم‌های تخلیه خودکار نصب شده در کارخانه عرضه می‌شوند، اما این کمپرسورها نیاز به تعمیر و نگهداری منظم و در نهایت تعویض دارند. همیشه شیرهای تخلیه را با مهر و موم داخلی مقاوم در برابر روغن برای کاربردهای پیچ دوار مشخص کنید، زیرا انتقال روغن بیشتر از کمپرسورهای رفت و برگشتی است.

دفع درست میعانات کمپرسور

این نکته ای است که بسیاری از صاحبان کمپرسور به کلی نادیده گرفته می شوند. میعانات حاصل از کمپرسور هوا، آب تمیز نیست. حاوی روغن کمپرسور، رسوب لوله، ذرات فلزی و در برخی محیط های صنعتی، آثاری از مواد شیمیایی فرآیند است. در اکثر حوزه های قضایی، تخلیه میعانات روغنی به طور مستقیم به زهکش کف، آب های سطحی یا زهکش طوفان یک نقض مقررات است. و می تواند جریمه های قابل توجهی را به دنبال داشته باشد.

برای کمپرسورهای فروشگاهی کوچک با حداقل انتقال روغن، میعانات را معمولاً می توان در یک ظرف جمع آوری کرد و به عنوان روغن مصرف شده در مرکز بازیافت خودرو یا محل جمع آوری زباله های خطرناک دور انداخت. برای کمپرسورهای صنعتی بزرگتر که حجم میعانات قابل توجهی تولید می کنند، باید جداکننده آب و روغن روی خط تخلیه نصب شود. جداکننده‌های نفت-آب از محیط‌های جاذب برای حذف آلودگی هیدروکربنی از آب قبل از تخلیه استفاده می‌کنند و آب تصفیه‌شده‌ای تولید می‌کنند که استانداردهای تخلیه فاضلاب معمولی را دارد. این واحدها نیاز به تعویض دوره ای رسانه دارند - معمولاً هر 6 تا 12 ماه بسته به حجم میعانات و غلظت روغن.

مقررات محیطی محلی را برای وضعیت خاص خود بررسی کنید. بسیاری از تاسیسات صنعتی به عنوان بخشی از برنامه انطباق با محیط زیست خود به مستندسازی دفع میعانات گازی نیاز دارند و سیستم شیر تخلیه باید میعانات را به جای مستقیم به یک زهکشی باز به محل جمع آوری یا تصفیه مناسب هدایت کند.